1. ભણવાના સમયે ભણવું અને સત્સંગના સમયે સત્સંગ કરવો એ જ સફળતાનું સંતુલન છે; જો આ સંતુલન ન જાળવીએ તો ભણવામાં સત્સંગ અવરોધક બની શકે છે અથવા ભણતાં-ભણતાં કંટાળો આવે ત્યારે સત્સંગ ન હોય તો કુસંગ થઈ શકે છે.

2. ભણવાના લોડમાં સત્સંગ છોડવો એ અંધારામાં દીવાને ઓલવી નાખવા જેવું છે, જેનાથી મન પરનો કાબુ ધીરે-ધીરે જતો રહે છે; માટે મા-બાપે બાળકોને ભણાવાના બહાને સત્સંગ કે પૂજા-પાઠ કરવામાં રોકવા ન જોઈએ.

3. સત્સંગને ગૌણ કરવાથી જીવનનાં મૂલ્યો પણ ગૌણ થઈ જાય છે અને ધીમે રહીને માણસ પોતાનું મૂળ લક્ષ્ય ભૂલીને કુસંગના રસ્તે ચડી જાય છે.

4. માયામાંથી ઊખડવા માટે વૈરાગ્ય જોઈએ અને ભગવાનમાં જોડાવા માટે ભક્તિ જોઈએ; અને આ બંનેને સપોર્ટ આપવા આત્મજ્ઞાન જરૂરી છે.

5. ભગવાનમાં અખંડ વૃત્તિ રહ્યા વગર એકાંતિકપણું પ્રાપ્ત થતું નથી અને એકાંતિકપણું પ્રાપ્ત ન થાય તો આત્યંતિકી મુક્તિ પ્રાપ્ત થઈ શકે નહીં.

6. ડાહ્યા માણસે એ વાત સમજવી જોઈએ કે, એક બાજુ માયા છે, એક બાજુ મહારાજ છે અને વચ્ચે આપણે આત્મા છીએ; આપણે માયામાંથી ઊખડીને મહારાજમાં ચોંટવાનું છે.

7. ભગવાનને રાજી કરવા અને એમની આજ્ઞા-મરજીમાં રહેવા માટે સૌ સંતો-ભક્તોની ચરણરજ જેવા, સાવ ગોલા, કૂણા લાબરા જેવા રહીને, દીન-આધીન અને કંગાલ, કિંકર થઈને ભગવાન મળે તેવો પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.

8. સત્સંગ માટે ગાળેલી એક કલાક એટલી બધી મહાન હોય છે કે તે બાકીના ત્રેવીસ કલાકને પવિત્ર અને વ્યવસ્થિત રાખે છે; તેથી સત્સંગમાં વાપરેલો સમય શ્રેષ્ઠ સમજવો જોઈએ.

9. આપણું મન માયામય હોવાથી માયામાંથી નીકળવું, સાચા ગુરુ બતાવે તે તરત જ તર્ક કર્યા વિના માની લેવું અને તે પ્રમાણે કરવા લાગી જવું, તે ઘણું અઘરું છે; તેથી માયામાંથી બહાર નીકળવા માટે એક જન્મ તો ભગવાન કે મોટા પુરુષ કહે એમ કરવું જ પડશે.

10. બોચાસણના કાશીદાસે શ્રીજીમહારાજની ના હોવા છતાં, લોકલાજ અને સાસરાપક્ષની ઉતાવળના કારણે પોતાના દીકરા અને દીકરીના લગ્ન કરાવ્યા; જેના પરિણામે થોડા જ દિવસોમાં બંને સંતાનોના જીવનસાથી મૃત્યુ પામ્યા અને મોટું દુઃખ આવ્યું.

11. આખાના મૂળજીભાઈએ ગુણાતીતાનંદ સ્વામીની ના હોવા છતાં, વેવાઈની ઉતાવળથી

પોતાના નાના દીકરાના વિવાહ કર્યા અને સ્વામીએ છોકરાને વાડીએ કે શિસોડે ન જવા દેવાની આદિક ઘણી સૂચનાઓ આપી હતી, છતાં તેનું પાલન ન કર્યું; પરિણામે છોકરો મૃત્યુ પામ્યો.

12. ગુરુના વચનમાં રહેવું તે તલવારની ધાર પર ચાલવા કરતાંય વધુ કઠણ છે; પરંતુ જ્યારે ગુરુ આપણા સ્વભાવથી વિરુદ્ધ કરાવે, તોપણ આપણે અંતરથી રાજી થઈને કરીએ, ત્યારે જ સાચી ગુરુમુખતા કહેવાય.

13. સત્સંગમાં રહેતા હોય પણ મોટા સંતનું ન મનાય, તેટલો સત્સંગમાં કુસંગ કહેવાય અને એટલો સત્સંગમાં સંસાર કહેવાય.

14. વાંઘધ્રામાં આના ભગતે અને પછી સેંજળ ગામમાં માણસિયા ખુમાણે શુકાનંદ સ્વામીને રોકાવા આગ્રહ કર્યો, પણ શિષ્યોના સમૈયામાં જવાના આગ્રહને લીધે સ્વામીને નીકળવું પડ્યું અને આગળ જતાં ગાડું ભાંગ્યું ત્યારે સ્વામીએ કહ્યું કે, “ભક્તોનું ન માન્યા તેથી આ ફળ પામ્યા; પણ જો ભગવાનના ભક્તને રાજી કરીએ તો આખા સમૈયાનું ફળ ભગવાન તરત આપી દે છે.”

15. સ્વ-સંશોધન કે નિજદર્શન એ ઈશ્વરદર્શન તુલ્ય છે; માટે પાછી વૃત્તિ વાળીને તપાસ કરતા રહેવું કે, ‘મારે ભગવાન અને સંતોનું મહાત્મ્ય જાણવામાં અને તેમની નિષ્ઠા રાખવામાં શું ખોટ છે ?”

16. ભગવાનના મહિમાનું ફળ એ છે કે પંચવિષયમાં ક્યાંય આસક્તિ થાય નહીં; જેમ આંબો હોય તો કેરી મળે જ અને જો કેરી ન મળતી હોય તો તે આંબો હોય જ નહીં, તેમ ભગવાનનો મહિમા હોય તો વિષયમાં આસક્તિ રહે જ નહીં.